PPWR-recycleerbaarheidsklassen A, B en C: waarop een klasse rust zolang de handeling van artikel 6 uitblijft

Op 31 augustus 2026 vatte een klantticket het probleem in één regel samen: de recycleerbaarheidsklasse staat op het scherm, maar niets zegt waarop ze rust. Drie dagen eerder had een kwaliteitsmanager van een Duits chemiebedrijf geschreven dat hij „een beetje in de war was omdat de EU het berekeningsschema nog niet heeft gepubliceerd”. Beiden beschreven dezelfde leemte, en die leemte zit in de verordening zelf, niet in een tool.

Verordening (EU) 2025/40 definieert drie prestatieklassen voor recycleerbaarheid, A, B en C, en legt hun drempels vast in bijlage II. Wat ze nog niet heeft geleverd, is de methode die een echte verpakkingseenheid in een van die letters omzet: de criteria voor ontwerp voor recycling van artikel 6(4), waarvoor de Commissie tot 1 januari 2028 de tijd heeft. Dit artikel, voor het eerst gepubliceerd op 15 maart 2026 en herschreven in september 2026, legt uit wat een klasse is, welke verplichting vandaag bindt, wat een nu getoonde klasse waard is en waarom een metalen handvat of een verwijderbaar etiket de letter kan verschuiven.

Kernfeiten

• Artikel 6(1), recycleerbare verpakkingen: alle in de handel gebrachte verpakkingen moeten recycleerbaar zijn, van toepassing sinds 12 augustus 2026, transportverpakkingen inbegrepen (Verordening (EU) 2025/40, artikel 6).
• Drie klassen: klasse A is 95 % of meer, klasse B 80 % of meer, klasse C 70 % of meer; onder 70 % is de verpakkingseenheid technisch niet recycleerbaar (bijlage II, tabel 3).
• Klassegebonden ondergrens, artikel 6(2), punt a): geldt vanaf 1 januari 2030 of 24 maanden na de inwerkingtreding van de gedelegeerde handelingen van artikel 6(4), naargelang wat het laatst valt; vanaf 1 januari 2038 alleen nog de klassen A of B (artikel 6(3)).
• Gedelegeerde handeling van artikel 6(4): verschuldigd uiterlijk 1 januari 2028; niet vastgesteld op de peildatum van het referentiekader, 3 september 2026.
• EN 18120: gepubliceerd in april 2026, 14 delen; door het referentiekader geregistreerd als niet geharmoniseerd en zonder vermoeden van conformiteit.
• Verificatiebasis: PPWR Connect-referentiekader, herzien op 3 september 2026.

Wat is een PPWR-recycleerbaarheidsklasse?

Een prestatieklasse voor recycleerbaarheid is de letter, A, B of C, die Verordening (EU) 2025/40 aan een verpakkingseenheid toekent volgens het aandeel van de eenheid dat recycleerbaar is, op grond van tabel 3 van bijlage II. Klasse A is 95 % of meer, klasse B 80 % of meer, klasse C 70 % of meer. Onder 70 % is de verpakkingseenheid technisch niet recycleerbaar.

De verordening kent drie klassen en niets daaronder. Een eenheid onder de ondergrens van klasse C krijgt geen lagere letter; ze verlaat de schaal. Tabel 3 zegt het in eigen woorden: wanneer de prestatieklasse voor recycleerbaarheid van een verpakkingseenheid onder 70 % ligt, „wordt de verpakking als technisch niet recycleerbaar beschouwd en wordt het in de handel brengen ervan beperkt”. Elk document dat een schaal met vijf letters toont, citeert het voorstel van 2022, niet de aangenomen tekst. De drempels staan vandaag in de verordening; de criteria die het percentage opleveren, waarvoor tabel 4 van bijlage II parameters opsomt, staan er niet in.

Welke recycleerbaarheidsverplichting geldt vandaag, en welke wacht nog?

Artikel 6(1) geldt vandaag: alle in de handel gebrachte verpakkingen moeten recycleerbaar zijn, sinds 12 augustus 2026, transportverpakkingen inbegrepen (Verordening (EU) 2025/40, artikel 6). De klassegebonden ondergrens van artikel 6(2), punt a), wacht: ze geldt vanaf 1 januari 2030 of 24 maanden na de inwerkingtreding van de gedelegeerde handelingen van artikel 6(4), naargelang wat het laatst valt.

De versie van dit artikel van maart 2026 presenteerde 1 januari 2030 als vaste datum voor de ondergrens van klasse C. Het referentiekader geeft die formulering nu terug als tegengesproken, en de correctie staat in de tekst. De vierde alinea van artikel 6(2) luidt: „Punt a) van de eerste alinea van dit lid geldt vanaf 1 januari 2030 of 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van de krachtens lid 4, eerste alinea, vastgestelde gedelegeerde handelingen, naargelang welke datum het laatst valt.” De datum is een ondergrens, geen deadline.

De tweede trede is gedateerd in de tekst. De derde alinea van artikel 6(3) bepaalt dat verpakkingen vanaf 1 januari 2038 alleen in de handel worden gebracht als ze recycleerbaar zijn in de klassen A of B, en de kolom 2038 van tabel 3 markeert klasse C als „mag niet in de handel worden gebracht”. Klasse C is per constructie een overgangsklasse.

Waarop rust een recycleerbaarheidsklasse die in september 2026 wordt getoond?

Een vandaag getoonde klasse rust op een methode die gekozen is door wie ze heeft geproduceerd, niet op de geharmoniseerde criteria van artikel 6(4), omdat die criteria niet zijn vastgesteld. Het referentiekader registreert de gedelegeerde handeling van artikel 6(4) als verschuldigd uiterlijk 1 januari 2028 en als niet vastgesteld op zijn peildatum van 3 september 2026. Een klasse die zonder methode, versie en datum wordt getoond, is een cijfer zonder onderbouwing.

Daar wees het ticket van 31 augustus 2026 op. Een letter op een scherm lijkt een regelgevend oordeel; in september 2026 kan ze dat voor niemand zijn, welke software of welk laboratorium er ook achter zit. Ze kan een gedocumenteerde schatting zijn, die een merkeigenaar vertelt welke verpakkingseenheden ver van de ondergrens zitten, welke er dicht bij liggen en welke componenten het resultaat bepalen. Een klasse die in een geschil met een leverancier verdedigd kan worden, draagt vijf gegevens naast de letter: de methode, haar versie, de datum, de beoordeelde verpakkingseenheid en de samenstelling van elk van haar componenten. Ons artikel over wat nu geldt en wat wacht op een handeling werkt dat register verder uit.

Volstaat EN 18120 om een klasse te bewijzen?

Nee. EN 18120 is een Europese normenreeks over de recycleerbaarheid van verpakkingen, gepubliceerd in april 2026 in 14 delen. Het referentiekader registreert EN 18120 als niet geharmoniseerd; ze geeft geen vermoeden van conformiteit met artikel 6 van Verordening (EU) 2025/40. Een verpakkingseenheid beoordelen volgens EN 18120 is degelijk ingenieurswerk; het is vandaag geen juridisch bewijs van een klasse.

Een geharmoniseerde norm is een Europese norm waarvan de Commissie de referentie in het Publicatieblad van de Europese Unie heeft bekendgemaakt, zodat conformiteit met de norm een vermoeden van conformiteit geeft met de eis die ze dekt. EN 18120 heeft die status niet in het referentiekader. Artikel 6(4) zegt wel dat de Commissie de gedelegeerde handelingen vaststelt „rekening houdend met de door de Europese normalisatieorganisaties ontwikkelde normen”, zodat de reeks een plausibele input voor de criteria is; een input voor een toekomstige handeling is geen vermoeden onder de huidige. Een volgens EN 18120 beoordeelde klasse moet als zodanig worden gelabeld, met deel en versie.

Waarom kan een scheidbare component de klasse veranderen?

Omdat de klasse per verpakkingseenheid wordt beoordeeld, en een verpakkingseenheid bestaat uit elke component die ermee in de handel wordt gebracht. Een metalen handvat op een kunststof emmer, een etiket, een sluiting of een coating maakt deel uit van de eenheid die wordt ingedeeld. Of die component als recycleerbaar telt, en in welke scheidingsfase, is wat de criteria van artikel 6(4) beslissen.

Een klant legde de casus in augustus 2026 voor: een kunststof emmer met een metalen handvat, waarbij het handvat voor een consument moeilijk met de hand te verwijderen is maar na versnippering makkelijk door magnetische scheiding wordt uitgehaald, en een etiket dat ontworpen is om verwijderbaar te zijn. Het referentiekader bevat de drempels van tabel 3 en het feit dat tabel 4 parameters voor de criteria opsomt; het bevat de parameters zelf niet, dus dit artikel somt ze niet op. Wat vandaag gezegd kan worden, is dat het antwoord afhangt van de scheidingsfase die de criteria aanhouden, en dat de fysieke feiten van de component zijn wat de toekomstige criteria indelen.

De PPWR geldt voor alle verpakkingen ongeacht het materiaal, industriële en commerciële B2B-verpakkingen inbegrepen, op grond van artikel 2(1) van Verordening (EU) 2025/40. Een vat met stalen sluiting en een verkoopdoos met kunststof venster stellen dezelfde vraag als de emmer. Materiaal, gewicht en de manier waarop elke component loskomt vastleggen, is het werk dat zijn waarde houdt, wat de criteria ook zeggen.

Wat verandert er op de dag dat de gedelegeerde handeling van artikel 6(4) in werking treedt?

Drie dingen veranderen. De criteria voor ontwerp voor recycling en de indelingsmethode worden recht, op basis van tabel 3 en de parameters van tabel 4 van bijlage II. Een termijn van 24 maanden gaat lopen, en de klassegebonden ondergrens van artikel 6(2), punt a), geldt op de laatste van twee data: 1 januari 2030 of het einde van die termijn. Elke klasse die met een voorlopige methode is geproduceerd, moet met de geharmoniseerde methode opnieuw worden berekend.

Het mandaat staat in artikel 6(4): „Uiterlijk op 1 januari 2028 stelt de Commissie, rekening houdend met de door de Europese normalisatieorganisaties ontwikkelde normen, overeenkomstig artikel 64 gedelegeerde handelingen vast om deze verordening aan te vullen door het vaststellen van: a) criteria voor ontwerp voor recycling en prestatieklassen voor recycleerbaarheid op basis van tabel 3 van bijlage II en de in tabel 4 van bijlage II vermelde parameters”. De handeling maakt de schaal compleet; ze schept haar niet. De letters en de percentages staan al in de verordening.

Moduleert de PPWR de UPV-bijdragen naar recycleerbaarheidsklasse?

De versie van dit artikel van maart 2026 bevatte een tabel met bijdragen per klasse en een artikelnummer. Beide zijn ingetrokken. Het referentiekader registreert de zetel van de bijdragemodulatie als een punt dat het op de primaire tekst niet heeft beslist, dus dit artikel noemt er geen artikel voor en publiceert geen bijdrageschijf. Een naar klasse gemoduleerde bijdrage heeft een bindende klasse nodig om te moduleren, en de klassen zijn vandaag niet bindend.

Welke klassegerelateerde data zijn vast, en welke voorwaardelijk?

Elke regel van deze tabel is vóór publicatie getoetst aan een gedateerd referentiekader. De als voorwaardelijk gemarkeerde rijen zijn voorwaardelijk in de tekst van de verordening zelf, niet in onze lezing ervan.

Hoe legt u een klasse vandaag vast zodat ze de gedelegeerde handeling overleeft?

Leg de methode, haar versie, de datum, de beoordeelde verpakkingseenheid en de samenstelling van elke component vast, naast de klasse. Conformiteit met artikel 6 wordt aangetoond in de technische documentatie die is opgesteld overeenkomstig bijlage VII, en de EU-conformiteitsverklaring volgt het model van bijlage VIII op grond van artikel 39. Een klasse met herkomst kan opnieuw worden berekend; een naakte letter niet.

Wie het dossier bijhoudt, verschilt langs de keten; wat het bevat, niet. Een merkeigenaar houdt de componentenlijst bij en de klasse die eraan is toegekend. Een importeur houdt hetzelfde dossier bij voor een eenheid die hij niet heeft ontworpen. Een verwerker houdt de procesdata bij die verklaren waarom een etiket, een lijm, een inkt of een vernis zich in een recyclingstroom gedraagt zoals het doet. Een distributeur houdt het minst bij en wordt het eerst bevraagd. Ons artikel over wat in een leveranciersverklaring als bewijs telt zet uiteen wat elk van hen redelijkerwijs kan vragen, en onze gids over het technisch documentatiedossier toont waar elk element thuishoort. Houd vaste en voorwaardelijke verplichtingen in aparte kolommen, archiveer een vervangen klasse in plaats van ze te overschrijven, en schrijf de peildatum van het referentiekader naast elke regelgevende uitspraak.

Wat heeft het verificatiekader geweigerd te bevestigen?

Vier beweringen in dit artikel worden gedragen door een geregistreerd feit van het referentiekader met een letterlijk citaat uit het Publicatieblad: de toepassing van artikel 6(1) sinds 12 augustus 2026, de voorwaardelijke start van de klassegebonden ondergrens, het toepassingsgebied van artikel 2(1) en de documentatieketen van bijlage VII en bijlage VIII. De overige uitspraken rusten op de gedateerde vermeldingen van het referentiekader, gelezen op de primaire tekst en geregistreerd met hun leesdatum.

Het referentiekader beslist niet welk artikel de bijdragemodulatie draagt, dus er wordt geen genoemd. Het somt de parameters van tabel 4 van bijlage II niet op, dus dit artikel beschrijft de criteria niet. Het bevat de bewoordingen van de richtsnoeren van de Commissie van 10 juni 2026 over de klassen niet, dus de richtsnoeren worden als bron genoemd en niet geciteerd. En het gaf de ene zin die de meeste lezers van de versie van maart 2026 zich zullen herinneren terug als tegengesproken: de onvoorwaardelijke ondergrens 2030. Waar het referentiekader niets zegt, zegt dit artikel niets.

Wat is er in dit artikel veranderd sinds maart 2026?

De tijd: de tekst van maart sprak over de verordening in de toekomende tijd, en ze geldt nu. De ondergrens 2030: gepresenteerd als vast, nu voorwaardelijk aan de handeling van artikel 6(4). Ingetrokken: een tabel met bijdragemodulatie per klasse met een artikelnummer, lijsten van „doorgaans klasse A”-formaten per materiaal, laboratoriumkosten en een klasseformule met vier factoren, omdat geen geharmoniseerde criteria ze dragen. Toegevoegd: EN 18120, de vervaldatum van 1 januari 2028 van de gedelegeerde handeling, kernfeiten, vraagkoppen en de tabel vast tegenover voorwaardelijk.

Verder lezen

• Wat nu geldt, en wat wacht op een gedelegeerde handeling
• PPWR-termijnen: welke zijn vast, welke wachten op een handeling
• De richtsnoeren van de Commissie van juni 2026: wat is veranderd
• Het technisch documentatiedossier onder de PPWR
• Leveranciersverklaringen: wat telt als bewijs

Published by

Rutherford (rutherford.fr) ontwikkelt software voor productiecontrole voor offsetdrukkers en verwerkers, waaronder ColorLoop. Veoria (veoria.com) ontwikkelt inline kleurmeting voor etiketten- en verpakkingspersen, waaronder DeltaOne.