Metale ciężkie w PPWR: czy deklaracja dostawcy „< 100 ppm” to wystarczający dowód dla art. 5 ust. 4?

Czy oświadczenie dostawcy "< 100 ppm" wystarcza, by wykazać, że opakowanie spełnia wymogi art. 5 ust. 4?

Nie samo w sobie. Wiersz "< 100 ppm" powtarza limit z art. 5 ust. 4, nie pokazując, jak go dotrzymano. Zgodnie z art. 5 ust. 6 zgodność z art. 5 ust. 4 wykazuje się w dokumentacji technicznej z załącznika VII. Oświadczenie dostawcy staje się tam użytecznym dowodem, gdy wskazuje element, cztery metale, swoją podstawę, swoją datę i materiał, którego dotyczy.

Klient z branży chemicznej napisał do nas 2 i 4 września 2026 r., że dostawcy „typically state compliance simply as '< 100 ppm' instead of providing exact measured numbers”, i załączył dwa oświadczenia dostawców, w tym jedno w języku niemieckim. 20 sierpnia 2026 r. inny użytkownik zapytał: „where do test reports, lab certificates actually live”. Na oba pytania odpowiadamy tutaj wyłącznie w odniesieniu do art. 5 ust. 4. PFAS i obowiązek minimalizacji omawia nasz przegląd substancji wzbudzających obawy z art. 5, a różnicę między ogólnymi pismami a dowodami na poziomie opakowania — nasz artykuł o tym, co liczy się jako dowód od dostawcy.

To samo oświadczenie czytają trzy role. Producent, często właściciel marki, sporządza dokumentację techniczną zgodnie z art. 15 ust. 2. Importer zapewnia, zgodnie z art. 18 ust. 2 lit. a), że producent ją sporządził. Przetwórca opakowań jest zwykle dostawcą, zdefiniowanym w art. 3 ust. 1 pkt 16 jako każda osoba fizyczna lub prawna, która dostarcza producentowi opakowania lub materiał opakowaniowy.

Najważniejsze fakty

• Zgodnie z art. 5 ust. 4 suma ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach lub elementach opakowań nie może przekraczać 100 mg/kg.
• Zgodnie z art. 5 ust. 4 limit 100 mg/kg dla sumy ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego obowiązuje w opakowaniu lub w każdym elemencie opakowania, a stężeń nigdy nie sumuje się między elementami.
• Od 12 sierpnia 2026 r. suma ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach nie może przekraczać 100 mg/kg.
• Rozporządzenie (UE) 2025/40 ma zastosowanie do wszystkich opakowań, niezależnie od materiału, zarówno w gospodarstwach domowych, jak i w handlu i przemyśle, zgodnie z art. 2 ust. 1.
• Cztery powyższe stwierdzenia potwierdza nasz datowany referencjał PPWR (stan bazowy z 15 września 2026 r.). Pozostałe przywołane tu przepisy są podlinkowane tam, gdzie są odczytywane, i wymienione w sekcji „Czego referencjał nie potwierdza?”.

Co dokładnie ogranicza art. 5 ust. 4?

Zgodnie z art. 5 ust. 4 suma ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach lub elementach opakowań nie może przekraczać 100 mg/kg. Rozporządzenie wyraża limit w mg/kg. Jedna część na milion masowo to jeden miligram na kilogram, więc "100 ppm" masowo oznacza tę samą liczbę.

Limit metali ciężkich z art. 5 ust. 4 to górna granica sumy stężeń czterech metali w opakowaniach lub elementach opakowań. Ta liczba jest sumą dla czterech metali, a nie limitem dla każdego metalu. Oświadczenie, że każdy metal jest poniżej 100 mg/kg, pozostawia sumę otwartą, ponieważ cztery wartości tuż poniżej 100 mg/kg dają razem prawie 400 mg/kg.

Od 12 sierpnia 2026 r. suma ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach nie może przekraczać 100 mg/kg. Art. 5 ust. 4 nie ma własnej daty: datą jest dzień, od którego rozporządzenie stosuje się zgodnie z art. 71. Art. 5 ust. 4 stosuje się bez uszczerbku dla ograniczeń z załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 oraz, w stosownych przypadkach, dla przepisów dotyczących kontaktu z żywnością z rozporządzenia (WE) nr 1935/2004.

Dwa odstępstwa przyjęte na podstawie uchylonej dyrektywy 94/62/WE pozostają w mocy. Art. 70 ust. 3 utrzymuje w mocy decyzje Komisji 2001/171/WE i 2009/292/WE, które określają warunki odstępstw dla opakowań szklanych oraz dla skrzynek z tworzyw sztucznych i palet z tworzyw sztucznych, do czasu ich uchylenia aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie art. 5 ust. 8. Art. 5 ust. 7 pozwala obniżyć limit aktem delegowanym. Art. 5 ust. 8 pozwala przyjmować akty delegowane wyłącznie w celu zmiany odstępstw określonych w tych dwóch decyzjach. Nasz referencjał nie potwierdza, czy taki akt został przyjęty.

Dlaczego decyduje najgorszy element?

Art. 5 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2025/40 ogranicza sumę ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego do 100 mg/kg w opakowaniu lub w każdym elemencie opakowania, a stężeń nigdy nie sumuje się między elementami: decyduje najgorszy element. Stężenie to stosunek metalu do materiału, więc każdy element ma własną wartość.

Rozporządzenie definiuje dwa rodzaje elementów opakowania: element zintegrowany z art. 3 ust. 1 pkt 43 i element oddzielny z art. 3 ust. 1 pkt 44. Zamknięcie, etykietę, wkładkę lub uchwyt ocenia się względem limitu osobno. Poniższe wartości mają charakter przykładowy i nie są wynikami pomiarów.

Dodanie trzech stężeń daje 205 mg/kg, wartość bez sensu fizycznego. Uśrednienie ich według masy daje około 17 mg/kg, wartość, która ukrywa zamknięcie. Zamknięcie jest elementem opakowania powyżej 100 mg/kg, a butelka nie spełnia wymogów art. 5 ust. 4, dopóki nie spełnia ich zamknięcie. Oświadczenie "< 100 ppm" dla korpusu butelki nie mówi nic o zamknięciu ani o etykiecie. Zobacz też nasz artykuł o jednostce zgodności z PPWR.

Co obejmuje oświadczenie "< 100 ppm", a co pozostawia otwarte?

Oświadczenie "< 100 ppm" obejmuje wniosek: wystawca stwierdza, że limit jest dotrzymany. Oświadczenie progowe to dokument dostawcy, który stwierdza wynik bez wartości i bez metody, na których ten wynik się opiera. Oświadczenie progowe pozostawia otwarte, jakiego elementu i materiału dotyczy, czy chodzi o sumę, czy o pojedynczy metal, jak uzyskano wynik i kiedy.

Art. 5 ust. 4 nie określa, w jakiej formie podaje się wynik. Oświadczenie bez dokładnych wartości może więc nadal stanowić dowód, jeśli odpowiada na pytania z tabeli. Zmierzona wartość i tak pomaga: przy 12 mg/kg i przy 95 mg/kg zapis brzmi "< 100", a tylko wartość pokazuje, jaki margines pozostaje, jeśli Komisja obniży limit na podstawie art. 5 ust. 7.

O co należy poprosić dostawcę?

Należy pytać o każdy element z osobna, a nie o całą firmę czy rodzinę produktów. Dla każdego elementu należy wskazać materiał i poprosić o sumę czterech metali lub cztery wartości, podstawę wyniku, jego datę oraz gatunek, partię lub specyfikację, których dotyczy. Zgodnie z art. 16 ust. 1 dostawcy przekazują producentowi informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności.

1. Element. Należy wskazać zamknięcie, etykietę, wkładkę lub uchwyt oraz materiał, z którego jest wykonany, w postaci, w jakiej jest kupowany. Jedno oświadczenie może obejmować kilka elementów, jeśli wymienia każdy z nich.
2. Suma albo cztery wartości. Należy poprosić o sumę czterech metali albo o cztery wartości. Jeśli wynik dla danego metalu podano jako niższy od granicy oznaczalności, należy zapytać, jak tę wartość uwzględniono.
3. Podstawa. Sprawozdanie z badań wskazuje swoją metodę i swoje laboratorium; obliczenie wskazuje dane wejściowe z receptury. Art. 35 mówi na równi o badaniach, pomiarach i obliczeniach.
4. Data i wersja materiału. Należy poprosić o datę oraz gatunek, partię lub specyfikację, których dotyczy oświadczenie. Nowy pigment, nowy surowiec z recyklingu lub nowy zakład wymaga wtedy nowego oświadczenia.
5. Powiadomienie o zmianie. Należy poprosić o uprzedzenie przed zmianą receptury lub źródła. Zgodnie z art. 15 ust. 4 producent uwzględnia zmiany w projekcie lub właściwościach opakowania i ponownie ocenia zgodność, jeżeli zmiany te mogą na nią wpłynąć.

Art. 16 ust. 1 wymaga jednego lub kilku języków łatwo zrozumiałych dla producenta, więc oświadczenie w języku niemieckim odpowiada zespołowi, który czyta po niemiecku. Zgodnie z art. 15 ust. 10 organ krajowy otrzymuje dokumentację, na uzasadniony wniosek, w języku dla niego łatwo zrozumiałym, w terminie 10 dni od otrzymania wniosku. Niemieckie oświadczenie, o które może poprosić organ francuski lub włoski, najlepiej przetłumaczyć z wyprzedzeniem. Dla przetwórców opakowań pięć punktów opisuje oświadczenie, które klient może włączyć do swoich akt bez dodatkowych pytań.

Czy rozporządzenie wymaga badania laboratoryjnego każdego elementu?

Nie wprost. Rozporządzenie (UE) 2025/40 nie wskazuje żadnej metody badań dla art. 5 ust. 4. Załącznik VII wymienia sprawozdania z badań wśród składników dokumentacji technicznej „wherever applicable” (angielska wersja Dziennika Urzędowego). Art. 35 wymaga, aby badania, pomiary i obliczenia opierały się na wiarygodnych, dokładnych i odtwarzalnych metodach, które uwzględniają powszechnie uznany stan wiedzy technicznej i dają wyniki o niskiej niepewności.

Zgodnie z art. 36 ust. 1 domniemywa się, że metody zgodne z normami zharmonizowanymi, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym, spełniają wymogi art. 35. Art. 36 ust. 2 dodaje domniemanie w przypadku, gdy takie metody stosują jednostki oceniające zgodność akredytowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008. Ten artykuł nie wskazuje żadnej normy ani żadnego laboratorium, ponieważ rozporządzenie nie wskazuje ich dla art. 5 ust. 4.

Zakres dowodów dla każdego elementu uzasadnia się w samej dokumentacji: załącznik VII pkt 2 wymaga odpowiedniej analizy i oceny ryzyka niezgodności. W praktyce naturalnym miejscem na sprawozdanie z badań są elementy barwione, zadrukowane lub wykonane z materiału z recyklingu.

Gdzie przechowuje się sprawozdania z badań i oświadczenia dostawców?

Sprawozdania z badań i oświadczenia dostawców przechowuje się w dokumentacji technicznej, którą producent sporządza zgodnie z art. 15 ust. 2 i załącznikiem VII. Załącznik VII pkt 2 wymienia wśród składników tej dokumentacji materiały elementów opakowania i sprawozdania z badań. Zgodnie z art. 15 ust. 3 producent przechowuje tę dokumentację wraz z deklaracją przez 5 lat, a w przypadku opakowań wielokrotnego użytku przez 10 lat.

Załącznik VII pkt 4 przewiduje deklarację zgodności dla każdego typu opakowania, która identyfikuje opakowanie, którego dotyczy. Art. 39 ust. 2 stanowi, że deklaracja zgodności UE ma strukturę według wzoru określonego w załączniku VIII, zawiera elementy wskazane w module określonym w załączniku VII i jest stale aktualizowana. Oświadczenie dostawcy należy zatem do referencji opakowania i jej elementów, a nie do folderu dostawcy: jedno oświadczenie użyte ponownie dla każdego opakowania, które zawiera „trochę PP”, nie potwierdza żadnego z nich, dopóki nie zostanie sprawdzone. Nasze przewodniki po dokumentacji technicznej z załącznika VII i o tym, co obejmuje deklaracja zgodności, opisują oba dokumenty.

Czego referencjał nie potwierdza?

Nasz datowany referencjał PPWR (stan bazowy z 15 września 2026 r.) potwierdza cztery najważniejsze fakty, stwierdzenie otwierające sekcję o najgorszym elemencie oraz art. 39 ust. 2 w przytoczonym brzmieniu. Weryfikacja referencjału nie zwróciła dopasowania dla poniższych stwierdzeń, które odczytano z podlinkowanego tekstu lub które są zwykłą arytmetyką, i przedstawiono je jako takie.

• Równoważność 100 ppm masowo i 100 mg/kg, czyli przeliczenie jednostek; zdanie o sumie, a nie limicie dla każdego metalu, w brzmieniu przyjętym tutaj; oraz arytmetyka przykładu liczbowego.
• Klauzula „bez uszczerbku” z art. 5 ust. 4; art. 5 ust. 6-8; art. 71 jako źródło daty; art. 70 ust. 3 i dwie decyzje, które utrzymuje w mocy; motyw 25; status przyjęcia ewentualnego aktu delegowanego na podstawie art. 5 ust. 7 lub 8.
• Art. 15 ust. 2, 3, 4 i 10, art. 16 ust. 1, art. 18 ust. 2 lit. a), art. 35 i 36, załącznik VII pkt 2 i 4 oraz definicje z art. 3 ust. 1 pkt 16, 43 i 44 w brzmieniu przyjętym tutaj.
• Trzy odczytania: art. 5 ust. 4 nie określa formy wyniku; rozporządzenie nie wskazuje metody badań dla art. 5 ust. 4; żaden przepis nie wymaga badania laboratoryjnego każdego elementu.

Częste pytania

Czy 100 ppm to to samo co 100 mg/kg?

Tak, jeśli ppm rozumie się masowo. Jedna część na milion masowo to jeden miligram na kilogram, więc "< 100 ppm" i 100 mg/kg z art. 5 ust. 4 oznaczają tę samą liczbę. Jeśli oświadczenie nie podaje, że jego ppm wyraża się masowo, należy o to zapytać. Nasz referencjał nie ręczy za to przeliczenie, które jest arytmetyką.

Czy oświadczenie dostawcy z datą sprzed 12 sierpnia 2026 r. nadal nadaje się do użytku?

Często tak, jeśli nadal opisuje kupowany element. Motyw 25 rozporządzenia (UE) 2025/40 mówi o utrzymaniu istniejących ograniczeń dla czterech metali. Starsze oświadczenie nie traci więc ważności z powodu swojej daty. Jego waga zależy od tego, czy gatunek, pigment, surowiec z recyklingu i dostawca są nadal tymi, które opisuje.

Jak pomaga PPWR Connect

PPWR Connect to oprogramowanie: nie bada opakowań i nie jest laboratorium ani jednostką notyfikowaną. Pozycje substancji, w tym metali ciężkich, deklaruje się dla każdego elementu opakowania jako obecne, nieobecne lub niezadeklarowane, każdą z jej źródłem i dowodem od dostawcy. Pole pozostawione puste oznacza „niezadeklarowane”, nigdy „nie”, a deklaracja trafia do dokumentacji technicznej. Plik PDF dostawcy, taki jak sprawozdanie z badań, certyfikat lub karta techniczna, jest odczytywany przez platformę i zapisywany jako dowód przy danym SKU na potrzeby deklaracji zgodności. Każda zapisana wartość zachowuje informację o swoim pochodzeniu. Aby znaleźć elementy, które wciąż opierają się na samym "< 100 ppm", proszę zacząć od naszego oprogramowania zgodności PPWR albo od oceny gotowości PPWR.

Wydawca

Rutherford (rutherford.fr) tworzy oprogramowanie kontroli produkcji dla druku offsetowego i przetwórców opakowań, w tym ColorLoop. Veoria (veoria.com) tworzy systemy pomiaru barwy inline dla maszyn drukujących etykiety i opakowania, w tym DeltaOne.