Sześć rzeczy, które wciąż słyszymy o PPWR, a których tekst nie mówi
Jakie sześć stwierdzeń o PPWR wciąż słyszymy i co mówi tekst?
Sześć stwierdzeń wraca na spotkaniach z markami, importerami, przetwórcami i dystrybutorami: brak egzekwowania przed lutym 2027 r., kod QR przewidziany na 2028 lub 2030 r., paszport opakowania w 2028 r., informacje REACH tylko na żądanie, jeden ogólnounijny system EPR i przepaść w 2030 r. Rozporządzenie (UE) 2025/40 nie potwierdza żadnego z nich; każde jest poniżej skonfrontowane z tekstem w Dzienniku Urzędowym.
Stwierdzenia te padły we wrześniu i październiku 2026 r.; żadna firma nie jest wymieniona z nazwy. Nic tutaj nie stanowi porady prawnej.
Najważniejsze fakty
- Zgodnie z art. 71 rozporządzenie (UE) 2025/40 stosuje się od 12 sierpnia 2026 r.
- Zgodnie z art. 68 ust. 1 państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar do 12 lutego 2027 r.
- Zharmonizowana etykieta z art. 12 ust. 1 jest wymagana od 12 sierpnia 2028 r. lub 24 miesiące od wejścia w życie aktów wykonawczych przyjętych na podstawie art. 12 ust. 6 lub 7, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza.
- Art. 12 ust. 1: kod QR lub inny nośnik danych jest fakultatywny w przypadku zwykłych opakowań.
- Zgodnie z art. 44 ust. 2 producenci rejestrują się w rejestrze każdego państwa członkowskiego, w którym udostępniają po raz pierwszy opakowania lub produkty w opakowaniu.
- Zgodnie z art. 6 ust. 3 opakowania, które nie są zdatne do recyklingu w klasach A, B lub C, nie mogą być wprowadzane do obrotu na rynku UE od 1 stycznia 2030 r. (lub 24 miesiące od wejścia w życie aktów delegowanych z art. 6 ust. 4, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza).
Czy naprawdę nie ma egzekwowania przed 12 lutego 2027 r.?
Nie. Zgodnie z art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2025/40, 12 lutego 2027 r. to termin, do którego państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar, a nie data, od której rozporządzenie zaczyna wiązać. Zgodnie z art. 71 rozporządzenie stosuje się od 12 sierpnia 2026 r., a art. 62 już teraz zobowiązuje państwo członkowskie do tego, by podmiot gospodarczy usunął niezgodność z wymogami pod względem formalnym.
Zgodnie z art. 62 ust. 1 państwo członkowskie, które dowie się, że deklaracja zgodności UE nie została sporządzona albo że dokumentacja techniczna, o której mowa w załączniku VII, nie jest dostępna lub nie jest kompletna, zobowiązuje podmiot gospodarczy do usunięcia niezgodności. Zgodnie z art. 62 ust. 2, jeżeli taka niezgodność utrzymuje się, państwo członkowskie zakazuje udostępniania opakowania na rynku albo zapewnia jego odzyskanie lub wycofanie. Zgodnie z art. 58 ust. 1 organy nadzoru rynku oceniają opakowania stwarzające ryzyko dla środowiska lub zdrowia ludzkiego i wymagają podjęcia działań naprawczych w wyznaczonym terminie.
Dwa dokumenty Komisji są przytaczane jako okres przejściowy, a żaden z nich nim nie jest. Informator z 19 października 2026 r. o PPWR i małych przedsiębiorstwach stwierdza, że w przypadku braku oznaczeń identyfikowalności jest „no need to re-package or destroy packaging already produced”. Komisja na swojej stronie o rozszerzonej odpowiedzialności producenta dla małych przedsiębiorstw prosi państwa członkowskie o egzekwowanie jednego obowiązku, upoważnionego przedstawiciela z art. 45 ust. 3, „in a constructive and pragmatic way” oraz o to, by „abstain from sanctioning operators”, dopóki wniosek w sprawie zawieszenia jest rozpatrywany.
Co zrobić zamiast tego: dla każdego opakowania wprowadzonego do obrotu od 12 sierpnia 2026 r. posiadaj dokumentację techniczną z załącznika VII i deklarację zgodności UE, których art. 15 ust. 2 wymaga przed wprowadzeniem do obrotu, według wzoru z załącznika VIII, o którym mowa w art. 39 ust. 2. Nasz artykuł o okresie przejściowym PPWR i egzekwowaniu przepisów wyjaśnia, kto co kontroluje.
Czy PPWR wyznacza datę w 2028 lub 2030 r. dla kodu QR na opakowaniach?
Nie. Rozporządzenie (UE) 2025/40 nie wyznacza żadnej daty dla kodu QR na zwykłych opakowaniach. Zharmonizowana etykieta z art. 12 ust. 1 jest wymagana od 12 sierpnia 2028 r. lub 24 miesiące od wejścia w życie aktów wykonawczych przyjętych na podstawie art. 12 ust. 6 lub 7, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. Kod QR lub inny nośnik danych jest fakultatywny w przypadku zwykłych opakowań. Z wyjątkiem opakowań dla handlu elektronicznego etykieta nie ma zastosowania do opakowań transportowych.
12 sierpnia 2028 r. to najwcześniejsza data zharmonizowanej etykiety o składzie materiałowym z art. 12 ust. 1, etykiety opartej na piktogramach, a nie na kodzie; akty wykonawcze z art. 12 ust. 6 miały zostać przyjęte do 12 sierpnia 2026 r. i nie zostały przyjęte, więc bieg 24 miesięcy się nie rozpoczął. Art. 12 ust. 1 dodaje, że podmioty gospodarcze „may place a QR code or other type of standardised, open, digital data carrier”: to możliwość, a nie obowiązek. Wyjątkiem są opakowania wielokrotnego użytku: zgodnie z art. 12 ust. 2, od 12 lutego 2029 r. lub 30 miesięcy od aktu wykonawczego z art. 12 ust. 6, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza, informacje o możliwości ponownego użycia są przekazywane za pomocą kodu QR lub innego nośnika danych.
Co zrobić zamiast tego: planuj projekty graficzne pod minimalne wymogi etykiety, a nie pod datę kodu QR, i przechowuj w dokumentacji przeznaczenie każdej rozdzielnej części: kod QR, który nie zapewnia dostępu do informacji z art. 12, stanowi niezgodność z wymogami pod względem formalnym w rozumieniu art. 62 ust. 1 lit. c). Nasz przewodnik po etykietowaniu PPWR dla właścicieli marek omawia szczegółowo art. 12.
Czy w 2028 r. pojawi się paszport produktu dla opakowań?
Nie. Rozporządzenie (UE) 2025/40 nie tworzy paszportu produktu dla opakowań ani w 2028 r., ani w żadnym innym roku. Cyfrowy paszport produktu należy do rozporządzenia (UE) 2024/1781, rozporządzenia w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów, a motyw 70 rozporządzenia w sprawie opakowań wymaga jedynie, aby w przypadku gdy produkt w opakowaniu ma taki paszport, ten sam nośnik danych służył również informacjom o opakowaniu.
Komisja Europejska opisuje paszport z rozporządzenia (UE) 2024/1781, które weszło w życie 18 lipca 2024 r., jako „a digital identity card for products, components, and materials”. Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenie w sprawie opakowań zapożycza z tego aktu tylko dwie definicje. Motyw 70 stanowi, że w przypadku gdy produkt w opakowaniu jest objęty rozporządzeniem (UE) 2024/1781 lub innymi przepisami prawa Unii wymagającymi cyfrowego paszportu produktu, „that digital product passport should also be used for providing the relevant information under this Regulation”.
Co zrobić zamiast tego: nie kupuj „paszportu opakowania”, aby spełnić wymogi rozporządzenia (UE) 2025/40. Rozporządzenie wymaga dokumentacji technicznej z załącznika VII, deklaracji zgodności UE oraz, w swoim czasie, etykiety z art. 12. Nasz artykuł o kwestii paszportu dla opakowań wyjaśnia, skąd wzięło się to nieporozumienie.
Czy informacje REACH należą się tylko wtedy, gdy klient o nie poprosi?
Nie. Zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 dostawcy wyrobów zawierających substancję z listy kandydackiej w stężeniu powyżej 0,1 % masy/masę przekazują odbiorcom informacje wystarczające do bezpiecznego stosowania, co najmniej nazwę substancji. ECHA opisuje ten obowiązek jako mający zastosowanie bezpośrednio po włączeniu substancji do listy kandydackiej; tylko konsumenci muszą o nie prosić.
Według Europejskiej Agencji Chemikaliów odbiorcami są użytkownicy przemysłowi lub profesjonalni oraz dystrybutorzy; konsument może zażądać podobnych informacji, a dostawca przekazuje je w ciągu 45 dni, bezpłatnie.
Rozporządzenie (UE) 2025/40 dodaje własne obowiązki dotyczące substancji i żaden z nich również nie czeka na pytanie. Zgodnie z art. 16 ust. 1 dostawcy dostarczają wytwórcy wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykazania przez wytwórcę zgodności opakowania i materiałów opakowaniowych. Zgodnie z art. 5 ust. 4 suma stężeń ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach lub częściach składowych opakowań nie może przekraczać 100 mg/kg. Zgodnie z art. 5 ust. 5 opakowania do kontaktu z żywnością zawierające PFAS powyżej wartości progowych są objęte zakazem wprowadzania do obrotu od 12 sierpnia 2026 r.
Co zrobić zamiast tego: poproś każdego dostawcę jednocześnie o oświadczenie z art. 33 i dokumentację z art. 16.
Czy UE przygotowuje jeden ogólnounijny system EPR?
Nie. Ani rozporządzenie (UE) 2025/40, ani wniosek Komisji w sprawie zawieszenia COM(2025) 982 nie tworzy jednego ogólnounijnego systemu EPR dla opakowań. Zgodnie z art. 45 ust. 1 rozszerzona odpowiedzialność producenta jest realizowana w ramach krajowych systemów na podstawie dyrektywy 2008/98/WE, a zgodnie z art. 44 ust. 2 producenci rejestrują się w każdym państwie członkowskim, w którym udostępniają po raz pierwszy opakowania lub produkty w opakowaniu.
To, co istnieje, jest z założenia krajowe. Zgodnie z art. 44 ust. 1 każde państwo członkowskie ustanawia krajowy rejestr w terminie 18 miesięcy od wejścia w życie pierwszego aktu wykonawczego przyjętego na podstawie art. 44 ust. 14. Zgodnie z art. 45 ust. 3 producenci, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 15 lit. c) i d), wyznaczają upoważnionego przedstawiciela ds. rozszerzonej odpowiedzialności producenta w każdym innym państwie członkowskim, w którym udostępniają po raz pierwszy opakowania.
To, co jest przedmiotem dyskusji, jest węższe niż jeden system. Wniosek Komisji COM(2025) 982 z 10 grudnia 2025 r. zawiesiłby stosowanie art. 45 ust. 3 do 1 stycznia 2035 r. w odniesieniu do producentów mających siedzibę w Unii; jest to wniosek, a art. 45 ust. 3 stosuje się w opublikowanym brzmieniu. Od tego czasu Parlament Europejski przyjął swoje stanowisko 20 października 2026 r., a Rada uzgodniła swój mandat negocjacyjny 21 października 2026 r., ograniczony do producentów, którzy udostępniają mniej niż 1 tonę opakowań rocznie w danym państwie członkowskim; oba teksty się różnią, żaden nie został opublikowany w Dzienniku Urzędowym do 20 listopada 2026 r., a nasz artykuł o głosowaniu w Parlamencie i mandacie Rady je porównuje. Austriacka nota ST 14126/26 z 9 października 2026 r. proponuje „a single, central, EU-wide entry point for EPR registration”, który przekazywałby dane do właściwych rejestrów krajowych, i prosi, aby planowany akt wykonawczy dotyczący rejestracji nie był na tym etapie wydawany; Rada ds. Środowiska z 12 października 2026 r. wysłuchała tego punktu i nie przyjęła żadnych konkluzji. Nota nie jest aktem prawnym.
Co zrobić zamiast tego: zarejestruj się w każdym państwie członkowskim, w którym po raz pierwszy udostępniasz opakowania, i przechowuj każdy numer rejestrowy razem z danymi SKU. Nasz przewodnik po rejestracji producentów na każdym rynku UE omawia kolejno rejestry krajowe.
Czy w 2030 r. wszystko musi być idealne?
Nie. Rozporządzenie (UE) 2025/40 nie przewiduje przepaści w 2030 r.: niektóre obowiązki stosuje się od 12 sierpnia 2026 r., a progi z 2030 r. czekają na akty. Zgodnie z art. 6 ust. 3 opakowania, które nie są zdatne do recyklingu w klasach A, B lub C, nie mogą być wprowadzane do obrotu na rynku UE od 1 stycznia 2030 r. (lub 24 miesiące od wejścia w życie aktów delegowanych z art. 6 ust. 4, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza).
| Obowiązek | Przepis | Data zapisana w tekście | Warunek lub uwaga |
|---|---|---|---|
| Obowiązek przydatności do recyklingu, wszystkie opakowania | Art. 6 ust. 1 | 12 sierpnia 2026 r. | Art. 6 ust. 1 stosuje się od 12 sierpnia 2026 r.; warunki z jego ust. 2 stosuje się później: projektowanie z myślą o recyklingu od 1 stycznia 2030 r. (lub 24 miesiące od wejścia w życie aktów delegowanych z art. 6 ust. 4, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza), selektywna zbiórka, sortowanie i recykling na dużą skalę najwcześniej od 1 stycznia 2035 r. |
| Próg w klasach A, B lub C | Art. 6 ust. 3 | 1 stycznia 2030 r. (lub 24 miesiące od wejścia w życie aktów delegowanych z art. 6 ust. 4, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza) | Kryteria, które przypisują jednostce opakowania literę, czekają na akt delegowany z art. 6 ust. 4, który ma zostać przyjęty do 1 stycznia 2028 r. |
| Minimalna zawartość materiału pochodzącego z recyklingu w opakowaniach z tworzyw sztucznych | Art. 7 ust. 1 | 1 stycznia 2030 r. (lub 3 lata od wejścia w życie aktu wykonawczego z art. 7 ust. 8, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza) | Art. 7 ust. 2 podnosi poziomy do 1 stycznia 2040 r. |
| Współczynnik pustej przestrzeni 50 % | Art. 24 ust. 1 | 1 stycznia 2030 r. (lub 3 lata od wejścia w życie aktów wykonawczych z art. 24 ust. 2, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza) | Akty z art. 24 ust. 2 mają zostać przyjęte do 12 lutego 2028 r. |
| Ograniczenia formatów opakowań z załącznika V | Art. 25 ust. 1 | 1 stycznia 2030 r. | Stała data w tekście |
| Cel ponownego użycia 40 % dla opakowań transportowych w wymienionych formach | Art. 29 ust. 1 | 1 stycznia 2030 r. | Art. 29 ust. 1 obejmuje palety, pudła, tace, skrzynie z tworzywa sztucznego, duże pojemniki do przewozu luzem, wiaderka, bębny, kanistry, opakowania paletowe i taśmy stosowane na terytorium Unii |
| Zharmonizowana etykieta o składzie materiałowym | Art. 12 ust. 1 | 12 sierpnia 2028 r. (lub 24 miesiące od wejścia w życie aktów wykonawczych przyjętych na podstawie art. 12 ust. 6 lub 7, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza) | Akty wykonawcze z art. 12 ust. 6 miały zostać przyjęte do 12 sierpnia 2026 r. i nie zostały przyjęte |
Co zrobić zamiast tego: traktuj 2030 r. jako próg, który przesuwa się wraz z każdym aktem, i zapisuj dla każdej jednostki opakowania, który obowiązek stosuje się teraz, a który czeka na akt. Nasz artykuł o stałych i warunkowych terminach PPWR utrzymuje to rozróżnienie akt po akcie.
Czego referencjał nie potwierdza?
Nasz datowany referencjał PPWR (stan bazowy zaktualizowany 3 października 2026 r.) potwierdza tutaj trzynaście stwierdzeń i zaprzecza dwóm z sześciu w ich brzmieniu: kodowi QR przedstawianemu jako obowiązkowy dla zwykłych opakowań, podczas gdy tekst mówi, że jest fakultatywny, oraz paszportowi, którego tekst nie tworzy. Kontrola stwierdzeń referencjału nie znalazła dopasowania dla poniższych punktów, odczytanych z podlinkowanego tekstu.
- Art. 71, art. 68 ust. 1, art. 68 ust. 3, art. 62 ust. 1 i 2, art. 58 ust. 1, art. 15 ust. 2, art. 12 ust. 1 w zakresie opakowań transportowych, art. 12 ust. 2, art. 44 ust. 1, art. 44 ust. 2, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 3, art. 6 ust. 2, art. 6 ust. 3, art. 6 ust. 4, art. 7 ust. 1, art. 7 ust. 2, art. 24 ust. 2, art. 25 ust. 1, art. 29 ust. 1, art. 3 ust. 1 w zakresie zapożyczonych definicji oraz motyw 70, odczytane z tekstu w Dzienniku Urzędowym, nie są zapisane w naszym referencjale.
- Każde stwierdzenie dotyczące REACH i rozporządzenia (UE) 2024/1781, odczytane na stronach ECHA i Komisji; informator Komisji i strona dla małych przedsiębiorstw, strona Rady, nota austriacka i COM(2025) 982, wszystkie odczytane 21 października 2026 r. Tego dnia EUR-Lex nie zwrócił naszemu czytnikowi tekstu artykułów rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 ani rozporządzenia (UE) 2024/1781.
Częste pytania
Czy 12 lutego 2027 r. to termin dla przedsiębiorstw?
Nie. Zgodnie z art. 68 ust. 1 i 3, 12 lutego 2027 r. to termin, do którego państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar i powiadamiają o nich Komisję. Przedsiębiorstwa są związane rozporządzeniem od 12 sierpnia 2026 r. na podstawie art. 71.
Czy palety, folia stretch i taśmy do spinania podlegają rozporządzeniu?
Tak. Palety, folia stretch i taśmy do spinania są opakowaniami transportowymi. Art. 2 ust. 1 ma zastosowanie do wszystkich opakowań, niezależnie od zastosowanego materiału, oraz do wszystkich odpadów opakowaniowych, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane w przemyśle, innej produkcji wyrobów, sprzedaży detalicznej lub dystrybucji, w biurach, usługach czy gospodarstwach domowych, czy też mają tam swoje źródło.
Jak pomaga PPWR Connect
PPWR Connect przechowuje każdą referencję opakowania wraz z jej częściami składowymi, materiałami i rynkami, a od 12 września 2026 r. profil obowiązków dla każdego rynku odpowiada na pytanie „kto jest producentem” w każdej jurysdykcji. Od 2 września 2026 r. cztery rodziny substancji monitorowane na podstawie art. 5 są deklarowane dla każdej części składowej opakowania jako obecne, nieobecne lub niezadeklarowane, każda ze swoim źródłem i dowodami od dostawcy, a każda zapisana wartość zachowuje swoje pochodzenie: wprowadzenie ręczne, import lub dokument dostawcy. Od 15 października 2026 r. centrum działań grupuje działania według opakowania, a Oznacz jako wykonane zapisuje, kto to zrobił i kiedy. PPWR Connect jest oprogramowaniem: nie jest organem nadzoru rynku, organizacją odpowiedzialności producenta, upoważnionym przedstawicielem ani doradcą prawnym. Zacznij od naszego oprogramowania do zgodności z PPWR lub oceny gotowości na PPWR.
Wydawca
Rutherford (rutherford.fr) tworzy oprogramowanie kontroli produkcji dla druku offsetowego i przetwórców opakowań, w tym ColorLoop. Veoria (veoria.com) tworzy systemy pomiaru barwy inline dla maszyn drukujących etykiety i opakowania, w tym DeltaOne.