Nazwa, adres i numer partii na opakowaniu: czego wymagają art. 15 ust. 5 i 6, art. 18 ust. 3 i art. 19 ust. 2 PPWR i kiedy wystarczy dokument
Czy Państwa nazwa, adres i numer partii muszą znajdować się na opakowaniu zgodnie z PPWR?
Tak, z alternatywami. Zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2025/40 wytwórca zapewnia, aby opakowanie było opatrzone numerem typu, partii lub numerem seryjnym lub innym elementem umożliwiającym jego identyfikację, a zgodnie z art. 15 ust. 6 wytwórca podaje swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz adres pocztowy na opakowaniu lub w kodzie QR lub innym nośniku danych.
Marki, importerzy, dystrybutorzy i drukujący dla nich przetwórcy opakowań zadają dwa pytania: czyja nazwa trafia na opakowanie i czy dokument wystarczy, gdy opakowanie jest za małe. Ten artykuł odczytuje art. 3, 15, 18, 19 i 21 w tekście Dziennika Urzędowego, rola po roli. Nasz przewodnik kto jest wytwórcą w rozumieniu PPWR omawia tę definicję szczegółowo.
Najważniejsze fakty
- Zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2025/40 opakowanie jest opatrzone numerem typu, partii lub numerem seryjnym lub innym elementem umożliwiającym jego identyfikację, a gdy jego wielkość lub charakter to uniemożliwiają, informacje te zawiera dokument towarzyszący.
- Zgodnie z art. 15 ust. 6, wytwórcy podają swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz adres pocztowy wskazujący pojedynczy punkt kontaktowy, na opakowaniu lub w kodzie QR lub innym nośniku danych.
- Zgodnie z art. 18 ust. 3, importerzy podają na opakowaniu swoją nazwę i swoją zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy, swój adres pocztowy oraz, o ile są dostępne, swoje środki komunikacji elektronicznej.
- Zgodnie z art. 19 ust. 2 lit. c), przed udostępnieniem opakowania na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy wytwórca i importer zapewnili zgodność z art. 15 ust. 5 i 6 oraz art. 18 ust. 3.
- Rozporządzenie (UE) 2025/40 ma zastosowanie do wszystkich opakowań, niezależnie od materiału, zarówno do opakowań gospodarstw domowych, jak i handlowych lub przemysłowych, zgodnie z art. 2 ust. 1.
Kto jest wytwórcą, którego nazwa musi znajdować się na opakowaniu?
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia (UE) 2025/40 wytwórcą jest każda osoba fizyczna lub prawna, która wytwarza opakowanie lub produkt w opakowaniu, a gdy dana osoba zleca zaprojektowanie lub wytworzenie opakowania lub produktu w opakowaniu pod swoją własną nazwą lub swoim własnym znakiem towarowym, ta osoba jest wytwórcą, niezależnie od tego, czy na opakowaniu widoczny jest jakikolwiek inny znak towarowy.
W przypadku produktu markowego wytwórcą opakowania jest więc zazwyczaj właściciel marki, a nie przetwórca, który wyprodukował karton, etykietę lub butelkę. Przetwórca jest dostawcą zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 16, a zgodnie z art. 16 ust. 1 dostawca dostarcza wytwórcy informacje i dokumentację niezbędne do wykazania zgodności. Sprzedawca detaliczny sprzedający markę własną jest w tej samej sytuacji; zob. nasz artykuł o markach własnych sieci handlowych.
Art. 21 rozszerza te same obowiązki na importera lub dystrybutora, który wprowadza opakowania do obrotu pod swoją własną nazwą lub swoim własnym znakiem towarowym albo modyfikuje opakowania już wprowadzone do obrotu w sposób, który może mieć wpływ na zgodność: jest on uznawany za wytwórcę i ponosi obowiązki z art. 15, w tym z ust. 5 i 6.
Co dokładnie musi identyfikować opakowanie zgodnie z art. 15 ust. 5?
Art. 15 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2025/40 wymaga od wytwórców zapewnienia, aby opakowanie było opatrzone numerem typu, partii lub numerem seryjnym lub innym elementem umożliwiającym jego identyfikację. Gdy wielkość lub charakter opakowania to uniemożliwiają, informacje te zawiera dokument towarzyszący produktowi w opakowaniu. Art. 15 ust. 5 nie określa formatu, miejsca ani minimalnej wielkości tego elementu.
Zgodnie z art. 39 ust. 2, deklarację zgodności UE sporządza się według wzoru z załącznika VIII, którego pierwszy punkt to numer służący jednoznacznej identyfikacji opakowania, a czwarty punkt to identyfikacja opakowania umożliwiająca jego identyfikowalność. Zgodnie z art. 15 ust. 3, wytwórca przechowuje dokumentację techniczną i deklarację przez 5 lat od wprowadzenia do obrotu w przypadku opakowań jednorazowego użytku i przez 10 lat w przypadku opakowań wielokrotnego użytku. Tekst nie mówi, czy kod partii produktu nadrukowany przez pakującego identyfikuje również opakowanie.
Czego wymaga art. 15 ust. 6 i gdzie mogą znaleźć się nazwa i adres?
Zgodnie z art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40 wytwórcy podają swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy, adres pocztowy, pod którym można się z nimi skontaktować, oraz, o ile są dostępne, środki komunikacji elektronicznej, na opakowaniu lub w kodzie QR lub innym nośniku danych. Adres pocztowy wskazuje pojedynczy punkt, w którym można skontaktować się z wytwórcą.
Kod QR lub inny nośnik danych ma tę samą rangę co tekst drukowany. Gdy nie jest to możliwe, art. 15 ust. 6 otwiera drugą drogę: informacje podaje się w ramach kodu QR lub innego znormalizowanego, otwartego, cyfrowego nośnika danych, o którym mowa w art. 12 ust. 1, 2, 4 lub 5, albo w dokumencie towarzyszącym produktowi w opakowaniu. Zgodnie z art. 15 ust. 7, informacje dostarczane zgodnie z ust. 5 i 6 są jasne, zrozumiałe i czytelne oraz nie zastępują ani nie zasłaniają informacji wymaganych na podstawie innych aktów prawnych Unii dotyczących etykietowania produktu w opakowaniu ani nie mogą być z nimi pomylone.
Kiedy wystarczy dokument towarzyszący produktowi?
Dokument towarzyszący produktowi w opakowaniu wystarczy dla elementu identyfikacyjnego, gdy wielkość lub charakter opakowania uniemożliwiają umieszczenie go na opakowaniu, zgodnie z art. 15 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2025/40, oraz dla danych kontaktowych, gdy podanie ich na opakowaniu nie jest możliwe, zgodnie z art. 15 ust. 6 w przypadku wytwórców i art. 18 ust. 3 w przypadku importerów.
Rozporządzenie (UE) 2025/40 nie ustala wymiaru, poniżej którego otwiera się droga dokumentu. Tekst nie nazywa też tego dokumentu.
Saszetka, zamknięcie lub rękaw, na którym nie ma miejsca na adres, to przypadek, na który art. 15 ust. 6 odpowiada najpierw kodem QR lub nośnikiem danych, a następnie dokumentem towarzyszącym. Opakowanie transportowe, takie jak paleta, folia stretch lub taśmy, jest opakowaniem zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 i 7, a art. 15 ust. 5 i art. 15 ust. 6 nie przewidują dla opakowania transportowego żadnego wyłączenia. Importowane opakowanie nosi dwie tożsamości: wytwórcy zgodnie z art. 15 ust. 6 i unijnego importera zgodnie z art. 18 ust. 3.
Co musi dodać importer zgodnie z art. 18 ust. 3 i co musi najpierw sprawdzić?
Zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2025/40 importerzy podają na opakowaniu swoją nazwę i swoją zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy, adres pocztowy, pod którym można się z nimi skontaktować, oraz, o ile są dostępne, środki komunikacji elektronicznej. Zgodnie z art. 18 ust. 2 lit. d), przed wprowadzeniem opakowania do obrotu importerzy zapewniają, aby wytwórca spełnił wymogi art. 15 ust. 5 i 6.
Art. 15 ust. 6 umieszcza dane wytwórcy na opakowaniu lub w kodzie QR lub innym nośniku danych, z tą samą rangą; art. 18 ust. 3 umieszcza dane importera na opakowaniu i otwiera znormalizowany, otwarty, cyfrowy nośnik danych z art. 12 lub dokument towarzyszący tylko wtedy, gdy podanie tych informacji na opakowaniu nie jest możliwe. Zgodnie z art. 18 ust. 4, informacje importera są jasne, zrozumiałe i czytelne oraz nie zastępują ani nie zasłaniają etykietowania produktu w opakowaniu ani nie mogą być z nim pomylone. Importerem jest każda osoba fizyczna lub prawna, która ma siedzibę w Unii i wprowadza do obrotu opakowanie z państwa trzeciego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 17. Nasze artykuły o obowiązkach importera wobec wytwórców spoza UE i o kontrolach celnych importowanych opakowań omawiają pozostałą część art. 18.
Co sprawdzają dystrybutorzy zgodnie z art. 19 ust. 2 i co się dzieje, gdy brakuje oznaczenia?
Zgodnie z art. 19 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2025/40, przed udostępnieniem opakowania na rynku dystrybutorzy sprawdzają, czy wytwórca i importer zapewnili zgodność odpowiednio z art. 15 ust. 5 i 6 oraz art. 18 ust. 3. Zgodnie z art. 19 ust. 3 dystrybutor, który ma powody, by uważać, że brakuje oznaczenia, nie udostępnia opakowania na rynku, dopóki wytwórca lub importer nie spełni wymogów.
Dystrybutorem jest każda osoba fizyczna lub prawna w łańcuchu dostaw, inna niż wytwórca lub importer, która udostępnia opakowanie na rynku, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 18. Udostępnienie na rynku oznacza wszelkie dostawy opakowań, pustych lub z produktem, w celu ich dystrybucji, konsumpcji lub wykorzystania na rynku Unii w ramach działalności handlowej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9. Zgodnie z art. 19 ust. 2 lit. a) i b), to samo sprawdzenie obejmuje rejestrację producenta w rejestrze z art. 44 oraz etykietowanie z art. 12. Art. 19 nie nakłada na dystrybutorów żadnego własnego obowiązku oznaczania; zob. naszą listę kontrolną rola po roli.
Jak te oznaczenia współistnieją z prawem żywnościowym i prawem bezpieczeństwa produktów?
Art. 15 ust. 7 i art. 18 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2025/40 wymagają, aby informacje na opakowaniu były jasne, zrozumiałe i czytelne oraz aby nie zastępowały ani nie zasłaniały informacji wymaganych na podstawie innych aktów prawnych Unii dotyczących etykietowania produktu w opakowaniu ani nie mogły być z nimi pomylone. Nazwa i adres należne na podstawie prawa żywnościowego lub prawa bezpieczeństwa produktów pozostają odrębnymi obowiązkami.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, nazwa lub firma i adres podmiotu działającego na rynku spożywczym są obowiązkową daną szczegółową na żywności, a zgodnie z art. 8 ust. 1 tym podmiotem jest ten, pod czyją nazwą lub firmą żywność jest wprowadzana do obrotu, lub, jeżeli ten podmiot nie ma siedziby w Unii, importer. Zgodnie z art. 9 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów producenci produktów konsumenckich zapewniają, aby produkt był opatrzony numerem typu, partii lub numerem seryjnym lub innym elementem identyfikacyjnym, oraz podają swoją nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz swój adres pocztowy i elektroniczny na produkcie lub, gdy nie jest to możliwe, na jego opakowaniu; art. 11 ust. 3 wymaga tego samego od importerów.
Gdy ta sama firma jest właścicielem marki produktu i wytwórcą jego opakowania, tekst nie mówi, czy jedna linia z nazwą i adresem służy obu aktom.
Która rola ponosi które oznaczenie?
Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2025/40 wytwórca ponosi element identyfikacyjny z art. 15 ust. 5 i dane kontaktowe z art. 15 ust. 6, importer dodaje własne dane kontaktowe zgodnie z art. 18 ust. 3, dystrybutor sprawdza oba zgodnie z art. 19 ust. 2 lit. c), a importer lub dystrybutor, który sprzedaje pod własnym znakiem towarowym, zajmuje miejsce wytwórcy zgodnie z art. 21.
| Rola | Oznaczenie, które ponosi | Sprawdzenie, które wykonuje | Artykuły |
|---|---|---|---|
| Właściciel marki lub inny wytwórca, art. 3 ust. 1 pkt 13 | Element identyfikacyjny; nazwa, zarejestrowana nazwa handlowa lub zarejestrowany znak towarowy; adres pocztowy; środki komunikacji elektronicznej, o ile są dostępne | Czytelność, brak pomylenia z etykietowaniem produktu | 15 ust. 5, 15 ust. 6, 15 ust. 7 |
| Przetwórca lub dostawca opakowań, art. 3 ust. 1 pkt 16 | Żadne jako dostawca; przetwórca jest wytwórcą opakowań, które wprowadza do obrotu pod własną nazwą | Informacje i dokumentacja dla wytwórcy | 16 ust. 1, 3 ust. 1 pkt 13 |
| Importer, art. 3 ust. 1 pkt 17 | Własna nazwa i zarejestrowana nazwa handlowa lub zarejestrowany znak towarowy; adres pocztowy; środki komunikacji elektronicznej, o ile są dostępne | Wytwórca spełnił wymogi 15 ust. 5 i 6; etykietowanie zgodnie z art. 12; wymagane dokumenty | 18 ust. 2, 18 ust. 3, 18 ust. 4 |
| Dystrybutor, art. 3 ust. 1 pkt 18 | Żadne | Wytwórca i importer spełnili wymogi 15 ust. 5, 15 ust. 6 i 18 ust. 3; producent zarejestrowany; etykietowanie zgodnie z art. 12 | 19 ust. 2, 19 ust. 3 |
Czego referencjał nie potwierdza?
Nasz datowany referencjał PPWR (stan bazowy zaktualizowany 3 października 2026 r.) potwierdza tu jedno stwierdzenie: zakres z art. 2 ust. 1. Jego kontrola twierdzeń nie znalazła dopasowania dla poniższych punktów, które odczytaliśmy w podlinkowanym tekście.
- Art. 3 ust. 1 pkt 1, 7, 9, 13, 16, 17 i 18, art. 15 ust. 3, 5, 6 i 7, art. 16 ust. 1, art. 18 ust. 2, 3 i 4, art. 19 ust. 2 i 3, art. 21, art. 39 ust. 2 oraz załącznik VIII, odczytane w tekście Dziennika Urzędowego, nieujęte w naszym referencjale.
- Odczytania tekstu, nie fakty ujęte w referencjale: brak formatu, miejsca ani minimalnej wielkości elementu identyfikacyjnego; brak progu wymiarowego dla drogi dokumentu; brak wyłączenia opakowań transportowych z art. 15 ust. 5 i 6; brak obowiązku oznaczania po stronie dystrybutorów na podstawie art. 19; dwie tożsamości na importowanym opakowaniu; przetwórca jako wytwórca opakowań, które wprowadza do obrotu pod własną nazwą.
- Niepotwierdzone, nie zapisane jako reguła: czy kod partii produktu identyfikuje opakowanie i czy jedna linia z nazwą i adresem może służyć jednocześnie prawu żywnościowemu i rozporządzeniu w sprawie opakowań.
- Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 i rozporządzenie (UE) 2023/988 odczytano na EUR-Lex 21 października 2026 r., poza naszym referencjałem. Nic tutaj nie stanowi porady prawnej.
Częste pytania
Czy zarejestrowany znak towarowy liczy się jako nazwa wytwórcy?
Art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40 wymienia trzy opcje: nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy. Zarejestrowany znak towarowy pokrywa tę część; adres pocztowy wskazujący pojedynczy punkt kontaktowy pozostaje należny, na opakowaniu lub w nośniku danych.
Czy kod QR może zastąpić wydrukowaną nazwę i adres?
W przypadku wytwórcy tak: art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2025/40 dopuszcza nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz adres pocztowy na opakowaniu lub w kodzie QR lub innym nośniku danych. W przypadku importera art. 18 ust. 3 stawia nośnik danych z art. 12 na drugim miejscu, gdy podanie informacji na opakowaniu nie jest możliwe.
Jak pomaga PPWR Connect
PPWR Connect przechowuje każdą referencję opakowania z jej komponentami, materiałami i rynkami oraz porządkuje pozycje opakowań według zakładu produkcyjnego i marki w obszarze roboczym. Konfiguracje opakowań i datowane wersje opakowań modelują warianty jednego SKU, a każda zarejestrowana wartość zachowuje informację o swoim pochodzeniu: wprowadzenie ręczne, import lub dokument dostawcy. PPWR Connect to oprogramowanie, a nie upoważniony przedstawiciel, organizacja odpowiedzialności producenta ani doradca prawny, i nie drukuje ani nie weryfikuje oznaczeń na Państwa opakowaniach. Proszę zacząć od naszego oprogramowania zgodności PPWR albo od oceny gotowości PPWR.
Wydawca
Rutherford (rutherford.fr) tworzy oprogramowanie kontroli produkcji dla druku offsetowego i przetwórców opakowań, w tym ColorLoop. Veoria (veoria.com) tworzy systemy pomiaru barwy inline dla maszyn drukujących etykiety i opakowania, w tym DeltaOne.